Ideja o kontaktnim sočivima potiče od Leonarda da Vinčija, da bi prva praktična primena bila čak 300 godina kasnije. Na našim prostorima klinička primena kontaktnih sočiva počinje krajem 70 godina prošlog veka. Danas ona nalaze široku i raznovrsnu primenu u zavisnosti od vrsti kontaktnog sočiva i indikacije zbog koje se ordinira.
Kontaktno sočivo je tanko i lagano, izrađeno od posebnog plastičnog materijala, a postavlja se na rožnjaču ili na rožnjaču i beonjaču. Od rožnjače ga deli sloj suza. Taj sloj suza je vrlo bitan u nošenju kontaktnog sočiva, jer rožnjača nema krvnih sudova i “diše” preko tankog sloja suza koji u obliku suznog potočića klizi između rožnjače i sočiva.
Koje vrste kontaktnih sočiva postoje?
Tvrda sočiva
Polutvrda ili gaspropusna
Meka sočiva
Meka sočiva mogu biti dnevna, mesečna ili godišnja, mogu imati veći ili manji procenat vode koji određuje da li se moraju skidati svakodnevno ili se nose produženo, mogu korigovati dalekovidost ili kratkovidost, danas sve veće vrednosti astigmatične dioptrije, bezbojna ili u boji, sa dioptrijom ili samo kao kozmetička sočiva bez dioptrije.
Koji su razlozi za propisivanje kontaktnih sočiva?
Postoje dva osnovna razloga tj. indikacije zbog kojih se propisuju kontaktna sočiva:
1. medicinska indikacija: sva stanja kod kojih se dobra vidna oštrina može postići samo kontaktnim sočivom (npr. visoke kratkovidosti, visoka dioptrija samo na jednom oku)
2. estetska indikacija: kod velikih ili malih pacijenata koji ne žele da nose naočare ili iz praktičnih razloga – kod sportista, i nekih zanimanja.
Koje su prednosti kontaktnog sočiva?
Najpre: naočare koje mnogi pacijenti nerado nose ili uopšte ne nose jer nisu zadovoljni svojim izgledom zamenjuju “nevidljivim” kontaktnim sočivom. To je ugavnom i najčešći razlog zbog kojeg se pacijenti, uglavnom tinejdžerske dobi odlučuju za nošenje kontaktnog sočiva. S medicinske strane sočivo vrlo često daje bolju vidnu oštrinu. Nošenje mekog kontaktnog sočiva ne zahteva period adaptacije, pruža maksimalni komfor, ne žulja, pruža čitav niz naizgled banalnih prednosti pred naočarima kao npr: ograničavanje vidnog polja okvirom u pojedinim pravcima gledanja, magljenje stakla, žuljanje na nosu ili iza uha, ružna navika podizanja naočara koje klize na nos. Preporučuju se kod bavljenja sportom ili drugim telesnim aktivnostima.
